نامه ای به قوم برگزیده خداوند!

نامه ای به قوم برگزیده خداوند! صهیونیست های عزیز!
	بدينوسيله شصتمين سال تاسيس رژيم مهربان و اهل گفتگوي صهيونيستي را به تمامي مدعيان انسانيت به طور عام و مدعيان مسلماني به طور خاص تبريك عرض مي كنم و اميدوارم كه همه حكام مرتجع و چاق و چله عرب و حكام داخلي مدافع گفتگوي تمدن ها! و امت هميشه در عشق و حال ايران و تمامي سكوت كردگان دنيا در خوشحالي وصف ناپذير باشند و وافورهاشان پر از نئشه جات باد و پياله هاشان پر مي. به صهيونيست هاي عزيز تبريك مي گويم چرا كه اگر نظام ما فقط سي سال است كه كه تاسيس شده نظام آنها دو برابر ما عمر كرده است. صهيونيست هاي عزيز! واقعآ خوش به حالتان كه تمامي دنيا طرفدار شماست و هيچ دولتي از كمك به شما دريغ نمي كند. كشور ما خيلي بدبخت است چون بسياري از كشورهاي دنيا ازجمله جناب پادشاه یعنی امریکا و سایر کشورها با او دشمن اند و او را تحريم مي كنند. صهيونيست هاي عزيز! خوش به حالتان كه صدها بمب اتم و كلاهك هسته اي داريد ولي ما براي داشتن چند سانتريفيوژ و غني سازي اورانيوم دست و پا مي زنيم. صهيونيست هاي عزيز! حق با شماست به هر حال هر چه باشد شما قوم برگزيده خداوند هستيد و تمام بشريت بايد در خدمت شما باشد. تمام حكام عرب و حكام جهان بايد گوش به فرمان شما باشند و ما هم تنها چيزي كه مي توانيم در طبق اخلاص بگذاريم و تقديم تان كنيم همين گفتگوي تمدن هاي ناقابل است كه اميدواريم به كرمتان از ما قبول كنيد. راستي پرچم تان خيلي زيباست. گاهي فكر مي كنم از نيل تا فرات براي شما خيلي كم است شما لياقت تان خيلي بيشتر از اينهاست. شايد هنوز نتوانسته باشيد از سمت خاورميانه، نيل تا فرات را به طور كامل صاحب شويد ولي به شما از صميم دل تبريك مي گويم چرا كه اگر از رودخانه نيل آغاز كنيم و از آن سمت دنيا به قصد فرات دور بزنيم و از اروپا و امريكا و استراليا گذركنيم تقريبآ توانسته ايد كل دنيا را تصاحب كنيد. واقعآ بايد به هوش سرشار شما غبطه خورد. شما از نيل تا فرات را از آن ور دنيا به چنگ آورديد. راستي! نوشابه هاي كوكاكولايتان طعم خوبي دارد و موبايل هاي نوكيايتان هم خيلي خوب آنتن مي دهد. خوب خيلي عجيب نيست چون همان طور كه گفتم شما قوم برگزيده ايد. گرچه مي دانيم كه جمعيت شما يهودي ها فقط 15 ميليون نفر است كه از اين جمعيت تنها پنج، شش ميليون در سرزمين هايي كه به حق تصرف كرده ايد، سكونت دارند ولي همين پنج، شش ميليون به كل جمعيت ميلياردي ما مسلمانان احمق و ترسو شرف دارد. بخوريد و بياشاميد كه دنيا براي شماست. شما حق داريد چون در تاريخ به شما ظلم هاي فراوان شده است. شما را در كوره هاي آدم سوزي مي انداخته اند و هميشه شما را از خود مي رانده اند. حال اين حق مسلم شماست كه كه ديگران را قتل عام كنيد و انتقام بلايي كه اروپايي ها به سرتان آورده اند را از فلسطيني هاي بيچاره بگيريد. اصلآ تقصير خود ماست كه هميشه گفته ايم ((ملت مظلوم فلسطين)). اين قدر اين مظلوميت را تكرار كرده ايم كه خودشان نيز باور كرده اند كه بايد مظلوم باشند. اصلآ فلسطيني هويتش را از مظلوم بودن مي گيرد. درست مانند فمينيست ها كه از بس دم از مظلوميت زنان زده اند خودشان نيز باور كرده اند كه جنس دوم اند. ما جز گريه كردن براي مظلومين جهان كار ديگري بلد نيستيم و اگر هم بخواهيم اقدام جدي تري انجام بدهيم، تنها مي توانيم، محكوم كنيم. پس با خيال راحت مشغول آدم كشي و انجام وظيفه خود باشيد و همه مردم غزه و همه مردم فلسطين را قتل عام كنيد و به شما قول مي دهم كه ما وقتي تصاويرتان را از تلويزيون ديديم، فقط محكوم تان كنيم. تازه همين كمك هاي ناچيز هم صداي خيلي از مردم ما را درآورده و معتقدند كه قيمت گوجه فرنگي در ايران گران شده است و بايد فقط به فكر قيمت گوجه فرنگي خودمان باشيم. در ضمن يادتان باشد گرچه ما و شما در كشور هم سفارتخانه نداريم ولي ما شما را به رسميت شناخته ايم. همين كه مي گوييم : ((مرگ بر اسرائيل)) يعني اسرائيلي وجود دارد كه بايد بر آن مرگ فرستاد و خودمان هم بهتر از شما مي دانيم كه اينها همش شعاره و يا همش نواره و نوار كه پا نداره و خيالتان راحت باشد كه به حرف گربه سياه باران نمي آيد. اصلآ همين كه من دارم اين متن را مي نويسم به همين دليل است كه شما را به رسميت شناخته ام و برايتان ارزش قائل شده ام. البته منظورم اين نيست كه شما خيلي بزرگ هستيد. منظورم اين است كه ما خيلي حقيريم و در برابر حقير بودن ماست كه شما بزرگ به نظر مي رسيد. راستي يادم رفت به خاطر حمايت هاي ناچيزي كه از مردم فلسطين مي كنيم از شما معذرت خواهي كنم. به هرحال ما حامي تروريست هستيم و وظيفه ما هم همين است و وظيفه محمد الياس در وبلاگ واژگون هم شايد نوشتن همين نامه بود. چرا که اساتید دانشکده مان همواره یادآوری می کنند که مطالعات فرهنگی رشته ای انتقادی است و من فکر می کنم که انتقاد فقط به گوجه فرنگی ختم نمی شود و اصولآ انتقاد حد و مرز نمی شناسد. صهیونیست های عزیز! پرچم تان را با حسی متناقض و سرشار از نفرت و افتخار در وبلاگ ناچیزم به اهتزاز در می آورم و با حسی عجیب به آن نگاه می کنم و در این نگاه تصور می کنم روزی را که در تل آویو ندای الله اکبر اذان بلند می شود و میلیون ها مسلمان به نماز جماعت می ایستند.